เริ่มที่ดินแค่ก้อนหนึ่ง

ธรรมชาติ...ธรรมะ...ธรรมดา

เสถียรธรรมสถาน

    คือป่าในเมือง เป็นหยดน้ำเล็กๆ ที่ทำให้ชีวิตงอกงามได้ คนที่ก้าวเข้ามาในสวนแห่งนี้จะรู้สึกสบาย และบอกกับตัวเองได้ว่าชีวิตยังมีโอกาสที่จะเดินทางไปอย่างมีตัวเองเป็นเพื่อน และอย่างอ่อนโยนกับตัวเอง
    จริงๆ แล้วไม่ว่าคุณจะสุข ทุกข์ หรืออาจไม่แน่ใจว่าคุณสุขหรือทุกข์ คนทุกคนก็ควรจะมีที่ที่รู้สึกว่านั่งนอนยืนเดินได้อย่างปลอดภัย และก็เป็นที่ซึ่งไม่พยายามจะทำให้คุณต้องรู้อะไรมากไปกว่าการทำให้คุณรู้จักตัวเอง
    เพราะเมื่อคุณรู้จักตัวเอง คุณจะเลือกรับสิ่งที่เหมาะกับตัวคุณ แล้วก็ใช้สิ่งที่คุณรับมานั้นเป็นวิธีการ
    เป็นศิลปะที่จะทำให้คุณมีชีวิตที่เป็นอิสระอย่างแท้จริง

เสถียรธรรมสถาน

    คือที่ที่ทุกตารางนิ้วเป็นศิลปะ ศิลปะที่สวยที่สุดในบรรดาศิลปะของโลกนี้คือศิลปะในการใช้ชีวิตอย่างไรที่จะทำให้เราพ้นทุกข์ ในสวนธรรมแห่งนี้ ถ้าลมพัด...ก็เย็น ถ้าฝนตก...ก็เปียก ถ้าตากแดด...ก็ร้อน ถ้าคิดผิด...ก็ไม่พ้น ถ้าคิดถูก...ก็ไม่ทุกข์

    นี่คืออารมณ์ของสวนธรรมแห่งนี้ ไม่ได้ขึ้นอยู่กับสวนข้างนอก แต่ขึ้นอยู่กับใจข้างในของคนที่กำลังเดินเล่นในสวน

เสถียรธรรมสถาน...

    เป็นที่ที่เกิดจากความรัก ถ้าแผ่นดินนี้ไม่มี ความรักก็ไม่มี เสถียรธรรมสถานและความรักที่มี...ก็เป็นความรักที่มีความเข้าใจ เป็นความรักที่ไม่ยึดถือครอบครอง เป็นความรักที่ส่งเสริมสนับสนุน พร้อมเกื้อกูล ให้โอกาส ให้ความศรัทธาในสิ่งที่ตนเองรัก และมีความกตัญญู ความกรุณาเป็นพื้นฐานในการทำให้เกิดความยั่งยืนของความรัก
    เมื่อเราปิดประตูความหลงลงได้ ความรู้ที่จะทำให้เกิดการถนอมรัก และเป็นรักที่ยั่งยืน ก็ไม่เกินความ สามารถของมนุษยชาติ

เสถียรธรรมสถาน...

    กับก้าวย่างแห่งปัญญาสู่ทศวรรษที่ 4 เวลา 30 ปีที่ผ่านมา เราได้ใส่เมล็ดพันธุ์แห่งความรักลงไปในแผ่นดิน เติมความเข้าใจ ความศรัทธา ความกรุณา และความกตัญญู...ต่างปุ๋ย ก่อเกิดเป็นรากแห่งความเป็นอริยะของผู้คน ที่ไม่ว่าจะมามืด...หรือมาสว่า
    แต่ทุกคนสามารถที่จะเดินทางอยู่บนหนทางของอริยะ บนหนทางของปัญญา ศีลสมาธิ ที่จะทำให้เป็นอิสรชนได้อย่างเท่าเทียมด้วยความรักที่ไม่มีเงื่อนไข...
    เป็นความรักที่เป็นอิสระอย่างแท้จริง

 

เสถียรธรรมสถาน

    เริ่มที่ดินแค่ก้อนหนึ่ง...ให้ไออุ่นต้นกล้าต้นหนึ่ง...จากนั้นก็มีสายธารเมตตา หลั่งไหลเข้ามา ช่วยดูแลให้เติบโต...
    ทุกๆ หยดของน้ำใจ ก่อเกิดร่มเงาที่ยิ่งกว้างใหญ่...ก้าวเดินสู่การตื่นรู้ด้วยปัญญา รักเอาใจใส่...ยิ่งทำให้คุณความดีเติบโต...
    จากดวงใจที่ร้อน ที่ว่นุ วาย...ผ่านมาพักเพื่อรับร่มเงาสงบสุขนั้น...เปลี่ยนเป็นใจที่พร้อม พร้อมที่จะแบ่งปัน...เป็นของขวัญให้คนทุกคนด้วยไมตรี...
    แม้ทุกอย่างนั้นแปรเปลี่ยน...แต่ความศรัทธานั้นยังเต็มเปี่ยม...เกื้อกูลด้วยความเมตตา...ทำให้ใต้ร่มเงานี้...
    เป็นที่ที่ความดีจะยั่งยืน